chalazas آموزش آموزشی زاهدان کودکان

chalazas: آموزش آموزشی زاهدان کودکان جشنواره کتابخانه اجرای طرح اموزشی

گت بلاگز فرهنگی هنری اجرای یک نمایش جذاب‌ترین بخش روبه‌رو شدن با خود در گذشته است

تماشاخانه مستقل پایتخت کشور عزیزمان ایران از دوم خرداد میزبان دو نمایش «در میان ابرها» و «شنیدن» امیررضا کوهستانی خواهد بود.

اجرای یک نمایش جذاب‌ترین بخش روبه‌رو شدن با خود در گذشته است

به گزارش خبرنگار حوزه تئاترگروه فرهنگی گروه تحریریه سایت جوان؛ نشست خبری بازاجرای دو نمایش امیررضا کوهستانی در کافی شاپ تئاتر مستقل پایتخت کشور عزیزمان ایران با حضور این کارگردان و عوامل نمایش برگزار شد. این نشست با توجه به تجربه کوهستانی در اجراهای خارج از کشور آمیزه ای از پیشنهادها و نظر ها در مدیریت سالن یا اجراهای عموم در کنار دلایل بازاجرای نمایش های «شنیدن» و «در میان ابرها» بود.
کوهستانی راجع به اجرای مجدد دو اثر حاضر گفت: «اصولاً نسبت به اجرای مجدد مقاومت می کردم. از ایوانف انگیزه شخصی به وجود آمد که اجرای مجدد کارهایم چه می شود. با اثری مواجه شدم که در گذشته خلق شده است بود. گویی با خودم روبه رو شد ه ام. تجربه نشان می دهد که نسل تماشاچی عوض شده است است و در میان گذاشتن نمایش های گذشته می تواند تجربه ای تازه باشد.»

عبارات مهم : ایران

کارگردان «شنیدن» با اشاره به فاصله ده ساله میان دو نمایش «شنیدن» و «در میان ابرها» در تولید اولیه بر این توصیه تأکید کرد که اکنون مخاطب می تواند در عرض 45 دقیقه هر دو کار را ببینند.
وی راجع به اینکه آیا کار جدیدی جهت اجرا مهیا نکرده هست، گفت: «شرایط کاری من به واسطه قراردادهایم به نحوی است که نمی توانم نمایش جدیدی در کشور عزیزمان ایران تولید کنم. این دو کار، بازیگر یکسان نداشتند و می شد صحنه هایشان را کنار هم اجرا کرد. تلاش می کنیم هر سال یک یا دو نمایش را اجرا کنیم.»
کوهستانی راجع به کارهای جدیدش حرفی نزد و تنها به ذکر این گفته که روی یک یا دو ایده صرفاً فکر می کند اکتفا کرد. وی با اشاره به اینکه در شیوه کارش اصولاً نمایشنامه کاملی ندارد، گفت: «نمایش ها با دو سه صفحه تمرین شروع می شوند.»
وی در پاسخ به اجرا در سالن خصوصی، به اجرای «دیوار چهارم» خود اشاره کرد و تأکید کرد: برایش سالن، تنها حکم یک ساختمان را داشته هست. او همچنین با عنوان این نمایش گفت بعد از «دیوار چهارم» به هیچ عنوان حمایت دولتی دریافت نکرده است.
بخشی از صحبت های این نشست به مواجهه هنرمند با اثر خود تخصیص داده شده است یافت. کوهستانی با اعتقاد بر اینکه اجرا کردن یک نمایش جالب ترین بخش روبه رو شدن با خود در گذشته هست، گفت: «این نمایش ها در این 12 سال رها شده است نبودند. نمایش «در میان ابرها» تا دو سال پیش در کشورهای متفاوت روی صحنه می رفته و نمایش «شنیدن» نیز تا دو هفته پیش اجرا می شد. بعد هر لحظه زنده بودند.»
الهام کردا، بازیگر نمایش «شنیدن» راجع به اجرای مجدد نمایش در کشور عزیزمان ایران گفت: «هیجان من در اجرای کشور عزیزمان ایران زیاد هست. باید هر لحظه مراقب واکنش‌ها و حرکاتم باشم؛ چون شکل منتقدان در کشور عزیزمان ایران متفاوت هست. در کشور عزیزمان ایران منتقدان علی رغم اروپایی ها که کل را می بینند، تو را به صورت مجزا می بینند. تو را در کل اثر نمی بینند. زبان اجرای ما به واسطه تجربه عوض نمی شود؛ بعد تو مجبور نیستی ریتم را عوض کنی. مخاطب ایرانی تو را آنی می فهمد و درک می کند. اجرای کشور عزیزمان ایران به مراتب مهم تر است.»
مهین صدری نیز راجع به فاصله میان اجرای کشور عزیزمان ایران و خارج از کشور گفت: «در هر کشوری مخاطب متفاوت هست. مخاطب خارجی همواره دچار تأخیر استو ریتم کند در اجراها فاصله ها را زیاد می کند. به واسطه لباس پوشیدن و حضورم در میان مخاطبان آنان سریع تر کشف می کنند جریان از چه قرار هست. در کشور عزیزمان ایران فاصله آنچنانی وجود ندارد.»
نویسنده نمایش «شنیدن» راجع به مفهوم جاری در اثر گفت: «نمایش همین شنیدن و نشنیدن هست. فکر می کنی نیازی نیست به فلان حرف گوش دهی ولی بعدش می فهمی از دستش دادی. جهت همین شنیدن بحث قضاوت کردن است.»
مونا احمدی راجع به اجراهای متعددش گفت: «در این دو سال همه چیز عوض کردن کرده است و برایم جالب است که این تغییرات را کشف کنم و آن در تماشاچی ببینم. در دیالوگ گویی دچار عوض کردن می شویم.»
آیناز آذرهوش دیگر بازیگر جوان نمایش «شنیدن» راجع به فاصله میان مخاطب و اثر گفت: «دیالوگ هایی هستند که حس نمی کنید که بامزه باشند؛ ولی مخاطب از خنده می ترکد. در مواجه با مخاطب خارجی چنین چیزی رخ نمی دهد؛ در حالی که چنین توقعی داشتم که مخاطب بخندد.»
شیوا فلاحی که در اجرای سابق نمایش «در میان ابرها» تنها در دو اجرا حضور داشته است راجع به تجربه جدیدش گفت: «تجربه اجرای عموم چیز دیگری هست. خلق دوباره کار با حضور تماشاچی در کشور عزیزمان ایران جهت من هیجان انگیز است.»
امیررضا کوهستانی بعد از شنیدن نظر بازیگرانش گفت: «چیزی که در شنیدن جهت من جالب بود در این تصور است که یک چیزی را دیدیم و شاهدش بودیم؛ حال اگر آن را بشنویم، تصویرسازی و قضاوت می کنیم. حالا در نمایش ما کسی چیزی شنیده و قصه ساخته و قضاوت می کند. مواجهه با مهین صدری به واسطه حضور در میان مخاطب، مکان را برزخی می کند و مخاطب او را با تأخیر می بیند. در میان تماشاگران خارجی صدای صدری برایشان یک تمپو و ریتم داشت. تجربه آنان متفاوت بود.»
وی راجع به اینکه آیا قصدی جهت اجرای نمایش «رقص روی لیوان ها» دارد، پاسخ داد: نمایش «سال گشتگی» پاسخ شخصی او به اجرای «رقص روی لیوان ها» بود که به عنوان یک اثر نمایش برایش اهمیت دارد؛ ولی از لحاظ قشنگی شناسی تمایلی به اجرای مجددش ندارد.
این نشست به موضوعاتی چون تئاتر شخصی و تکثر اجراهای تئاتر نیز پرداخت. کوهستانی اوضاع تئاتر کشور عزیزمان ایران را این گونه توصیف کرد که گونه های بسیاری روی صحنه تئاتر می بینیم؛ بدون آنکه تماشاچی طبقه بندی شود و مخاطب را هویت سازی کنند.
وی افزود: «تماشاگر سردرگم هست. در خارج از کشور در مورد سالن ها هویت سازی رخ داده هست. ما در تئاتر کشور عزیزمان ایران در نقطه قابل دفاعی هستیم. معدود پایتختی داریم که در این حد اجرا داشته باشد. حتی با کشورهایی که بودجه آنان با بودجه کشور عزیزمان ایران قابل قیاس نیست، هم قابل دفاع هست. این حسن داستان هست. ولی از سالن های توقعاتی به وجود آمده هست. دولت باید این مسئولیت را بپذیرد تا این سالن های شخصی رها نشوند. در غرب می توانیم در فضای سایبری دستمزد مدیران فرهنگی را دید.»
الهام کردا نیز در تأیید حرف کوهستانی گفت: «سالن های ما می خواهند هم روشنفکر باشند و هم گیشه را داشته باشند. تئاتر به حال خود رها شده است هست. نمی توانیم منزل تئاتر 2 تشکیل دهیم. می توانیم زیر شاخه نیرومند داشته باشیم. نیاز به همراهی سالن های شخصی و برنامه ریزی جهت نیرومند شدن هست. در تئاتر شهر پاریس اجرا داشیم. هشت ماه پیش از اجرا با مشترکان سالن زن صدری جلسه داشت و اجرا رای جهت سه هزار یکسان سالن توضیح داد. قرار نیست فقط اجرا کنیم و بگوییم به به مخاطب داشتیم، باید جریان سازی کنیم.»
صدری که خود در مقام ژورنالیست آشنا می شود نیز در گلایه از شانه خالی کردن سالن های تئاتر در جذب مخاطب، گفت: «نمی توانم درک کنم آیا من در سالن مسئول تبلیغات هستم. در اروپا سالن مسئول جذب مخاطب هست. باید سالن جذب مخاطب کند. این شیوه باعث می شود گروه به سمت بازیگر برود. در آلمان کار دانشگاه تحقیق است تا به دنبال راه حل هایی جهت برطرف کردن پرسشها تئاتر هست. با کار تحقیقی و عملی مخاطب پیر را جوان کرده اند.»
تماشاخانه مستقل پایتخت کشور عزیزمان ایران از دوم خرداد میزبان دو نمایش «در میان ابرها» و «شنیدن» امیررضا کوهستانی خواهد بود.
انتهای پیام/

واژه های کلیدی: ایران | تئاتر | مخاطب | نمایش | ایرانی | نمایشنامه | تماشاخانه | تئاتر

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : topsblog